Wie noemde haar zwak?

Wie noemde haar zwak?2016-10-22T13:32:40+00:00

Uit de **** recensie van Henk-Jan van der Klis op Goodreads:

“Van Brunschot houdt me opnieuw geboeid tot het eind, knap inlevend in zowel de gevoelens van mannen en vrouwen, dagelijkse details beschrijvend die je in Engelstalige thrillers of romans niet (snel) zult zien. Gooi er een bak suspense, zoeken naar God, voorspellende dromen, ontspoorde relaties en ontembare vrouwen tegenaan en je hebt een perfect mengsel voor een plot dat je geen van de ruim 350 pagina’s verveelt.”

 

Van de bibliotheekrecensenten bij NBD|Biblion verscheen de volgende lovende recensie van ‘Wie noemde haar zwak?’. Sommige stukjes heb ik vetgedrukt weergegeven. Omdat 260 exemplaren werden besteld, moest het boek herdrukt worden.

“Paula heeft een traumatische ervaring opgedaan tijdens haar werk in een Londens ziekenhuis. De Mexicaan Miguel, therapeut en vader van het ziekenhuisslachtoffertje, biedt haar twee jaar later hulp aan om samen dit trauma te verwerken, en nodigt haar uit in Texas. Hopende dat ze van haar trauma verlost gaat worden, besluit ze Miguel te vertrouwen, ondanks zijn vreemde gedrag. Paula’s zus Pascal ontdekt al snel dat Paula verdwenen is. Na een voorspellende droom gaat ze op zoek en vindt Paula in Texas, waar ze haar uit handen van een sekte moet zien te krijgen. Ze raakt er verwikkeld in een gevaarlijk kat-en-muisspel. Spannend, goed opgebouwd verhaal, aanvankelijk afwisselend geschreven vanuit het perspectief van de twee zussen, maar gaandeweg het verhaal wordt Pascals aandeel groter. De karakters zijn overtuigend. Ondanks serieuze onderwerpen zoals gevangenschap in een sekte, mishandeling, moord en godsdienstfanatisme is er veel humor, waardoor het prettig leesbaar is. In dit derde boek van de Eindhovense socioloog spelen psychische problemen opnieuw een grote rol. Normale druk.”

 

Tot nu toe de volgende interviews naar aanleiding van het verschijnen van ‘Wie noemde haar zwak?’:
Boekenbijlage 28 juni 2014
Literair Paspoort 30 juni 2014
Banger Sisters 5 juli 2014

 

 

Uit de nieuwste **** recensie, van Eva Krap op Grilev:

“Clemens van Brunschot heeft een geheel eigen schrijfstijl. Hij weet zich hierdoor moeiteloos te onderscheiden van andere auteurs. Met zijn vaardige pen weet hij een wereld te creëren met een diep psychologisch laagje wat herkenning zal oproepen bij de lezer.”
“Het verhaal wordt zowel uit het perspectief van Pascal als Paula geschreven, waardoor je steeds een stapje dichter bij de ontknoping komt. Naarmate het verhaal vordert, neem Pascal de regie van het verhaal over. Hierdoor blijf je geboeid doorlezen, want wat is Paula’s geheim?”
“Wie noemde haar zwak? is een prachtig boek over innerlijke strubbelingen. Bepaalde ervaringen kunnen ervoor zorgen dat je uit balans raakt, zelfs zwak genoemd kunt worden. Maar ben je wel zwak als je het hoofd weet te bieden aan een traumatische gebeurtenis en er sterker uitkomt dan ooit?”
“Wat opvalt aan de auteur is dat hij in zijn boeken altijd een thema verwerkt heeft zitten dat raakvlakken heeft met geloof en hoop. Of het nu om religie gaat of om een sekte, hij weet moeiteloos te omschrijven wat mensen hiernaartoe trekt en waarom men hier hoop uit put. Hierdoor krijgen zijn verhalen een extra dimensie, hij weet alles zo levensecht te omschrijven dat het lijkt alsof Paula en Pascal het verhaal zelf aan je vertellen.”
“‘Wie noemde haar zwak?’ is met recht een toevoeging aan de indrukwekkende boeken die de auteur al geschreven heeft.”

 

In de boekenkrant verscheen in september 2014 de volgende recensie. Sommige zinnen heb ik vet weergegeven.

Paula heeft in haar verleden iets traumatisch meegemaakt en heeft daardoor last van een posttraumatische stressstoornis. Om hier vanaf te komen besluit ze zich aan te sluiten bij een groep in Texas, geleid door de vlot pratende Miguel. Haar zus Pascal vertrouwt het echter niet en besluit om achter haar zusje aan te gaan. Wie noemde haar zwak? bevat alles wat een goede thriller in huis moet hebben: spanning, mysterie, een interessante verhaallijn en intrigerende personages. Vanaf het eerste moment word je als lezer het verhaal ingezogen en wil je meer weten over Paula’s verleden, haar oudere zus Pascal en de mysterieuze Miguel.
Van Brunschot heeft gekozen voor een interessante aanpak: de lezer krijgt de perspectieven van beide zussen te zien en weet dus wat er bij beide vrouwen in het hoofd omgaat. Paula gaat mee met Miguel, een mysterieus en luguber persoon, en ze is er zich al van bewust dat er iets niet klopt vanaf het moment dat hij in Nederland aankomt. Veel mensen zouden zonder Paula’s hoofdstukken niet begrijpen waarom ze er toch voor kiest om met hem mee te gaan. Door de afwisselende hoofstukken begrijp je waar Paula vandaan komt, al blijft het frustrerend dat ze Miguels acties blijft goedpraten. Wel is het jammer dat deze schrijfmethode van afwisselende perspectieven halverwege van het boek ophoudt: vanaf dat moment krijgt de lezer alleen Pascals perspectief nog te lezen. En dat terwijl je vooral tijdens de tweede helft van het boek geïnteresseerd bent in Paula’s gedachten. Gelukkig blijft de spanning, die al vanaf het begin van het boek voelbaar is, wel aanwezig en hoef je niet bang te zijn dat het verhaal afzwakt. Het allerlaatste hoofdstuk is wel weer vanuit Paula’s perspectief geschreven en zorgt voor een explosief einde. Die shockerende finale zet aan tot nadenken over alle gebeurtenissen in het boek en hoe Paula’s originele probleem daarin past. Is ze er nog steeds net zo slecht aan toe als aan het begin van het verhaal? Of heeft Miguel, ondanks dat het een gek is, wel iets goeds voor elkaar gekregen?

 

Weer een **** recensie op Hebban, door Charlotte Veltman:

“Aan alle lezers: Lees dit boek, het onderwerp is verrassend, vrouw wil zus uit sekte redden, maar wat zo leuk is dat er heel veel humor in voorkomt en zo worden gênante en bizarre scenes met verve beschreven. . Er wordt afwisselend van uit het oogpunt van Paula en Pascal geschreven, en zo zit je in de hoofden van twee vrouwen. Er komen heftige en gruwelijke scenes in dit boek voor, maar toch blijf je lezen. Wie noemde haar zwak? is gemakkelijk leesbaar maar ook heftig, eenmaal er in begonnen wil je weten wat Pascal doet om haar zus te bevrijden, hoe ver ze gaat en natuurlijk of het haar lukt? Maar dat moet je zelf lezen en ervaren.”

 

Een heel mooie **** recensie staat op naam van Patrice van Trigt. Op Thrillerlezers.blogspot en op Hebban schreef zij onder meer (delen door mij vet gemaakt):

“Vanaf de eerste pagina zat ik in het verhaal. In eerste instantie dacht ik een anti-islamitisch ondertoontje te proeven. Met enige tegenzin ben ik toch verder gaan lezen. Gelukkig merkte ik al snel dat deze aanzet nodig was en later in het verhaal werd het me 100% duidelijk waarom voor deze inleiding is gekozen. De spanningsopbouw, de beeldende uitleg, motivatie en typische personages kloppen volledig met elkaar en met het verhaal. De zussen en hetgeen dat zij meemaken zijn zo realistisch neergezet dat het me zeer voor de hand liggend lijkt dat ikzelf in een dergelijke situatie exact hetzelfde zou handelen. De psychische aspecten vind ik bijzonder goed neergezet, de innerlijke strijd met jezelf als je op zoek bent naar geestelijke verlossing. Dat je verdriet zo zwaar te dragen is dat je geen andere uitweg ziet dan het nemen van niet alledaagse maatregelen.
De hoofdstukken worden of vanuit de perceptie van Pascal óf Paula beschreven. Gaandeweg het verhaal wordt de rol van Pascal steeds groter en is juist haar aandeel allesbepalend. Haar drive en volharding zijn benijdenswaardig en overtuigend. Zelfs zo dat dit voor een groot deel het leestempo bepaalt, je wilt blijven lezen, je wilt weten hoe ze dit allemaal gaat doen en of het haar gaat lukken. Ze is dusdanig sympathiek dat je dat in ieder geval hoopt! De tegenwerking die ze ondervindt is ronduit irritant. Zó zit je dus in het verhaal, je wilt dat Pascal succesvol is in haar zoektocht naar haar zusje. Het is Clemens gelukt in de huid van twee bijzondere vrouwen te kruipen. Heel bijzonder maar vooral erg knap! Het zal niet veel mannen gegeven zijn dit zo geruisloos te doen.
De relatie tussen Pascal en haar man vond ik hilarisch en triest tegelijk. De manier waarop een aantal gebeurtenissen worden beschreven tussen dit stel hebben me hard doen lachen. Je vergeet op zo’n moment even dat je een thriller aan het lezen bent. Het mooie in dit boek is dat je na zo’n komische noot in het verhaal weer zonder problemen in de spanning terugvalt. Of dat nu de spanning van het afwachten of die van het ondernemen is. Het is vooral ook te danken aan de overtuiging van Pascal dat ze haar zus moet gaan helpen, het gevoel dat ze heeft dat er iets niet klopt, de innerlijke strijd en het zichzelf overtuigen van wat ze gaat doen, de volharding en de liefde voor haar zus die de spanningsboog hoog houdt…..tegelijkertijd zo mooi beschreven, zo oprecht! Ik heb werkelijk ook moeten lachen om sommige typische uitdrukkingen of gebeurtenissen die alleen vrouwen overkomen. Het dilemma met de spijkerbroek was geniaal. Want ik vraag me dan af; ‘Hoe komt de schrijver erop, hoe weet een man dit!?’ In de meest aparte situaties komen deze vrouwelijke benaderingen in het boek naar boven en geven hierdoor het geheel een bijzondere stempel. Sommige dingen kan een man gewoon niet weten. Als een vrouw dit geschreven zou hebben zou het me misschien niet eens zijn opgevallen maar nu dus wel! Bijzonder en lachwekkend, op een positieve manier!
Behalve dat het met tijden behoorlijk spannend was en het lezen me niet snel genoeg kon gaan heb ik dus ook oprecht moeten lachen. Humor in een spannend verhaal is niet iets wat geregeld voorkomt en alleen hier al voor verdient Clemens een pluim! Echt tenenkrommend spannend is het boek echter niet, de spanning is er wel maar dan vooral gevoerd door nieuwsgierigheid en niet door gruwel of angst. Op zich een verademing om op deze manier een spannend boek te lezen zonder dat de bloedspetters je om de oren vliegen. Het is er wel maar gedoseerd, niet overdreven of onnodig.
Mijn slotconclusie is dat “Wie noemde haar zwak” een ‘ander boek’ is. Vooral de combinatie van spanning en de typische droge humor maken het boek tot een oprechte verrassing. Ik kan het maar niet behappen dat de denkwerelden van twee vrouwen door een man op een dergelijke overtuigende manier zijn bedacht. Ik zal het ermee moeten doen en uitkijken naar een volgend boek van deze niet-alledaagse auteur, want dat ga ik zeker lezen!”

 

Een ***** recensie op Hebban, door Corina Becker-Jacobse:

“In dit boek zit je direct in de actie. Er wordt beurtelings vanuit de twee zussen geschreven, wat het verhaal erg levendig houdt.
De spanning bouwt heel snel op. De nodige bloedstollende passages worden goed uitgewerkt. Het is duidelijk te merken dat de schrijver goede research heeft gedaan. Je wordt als het ware het verhaal ingezogen, alsof je erbij bent en alles meemaakt/ziet gebeuren. Het verhaal laat geen losse eindjes over, alles wordt goed onderbouwd en ontrafeld, tot het bijzondere einde aan toe.”

 

Op JouwBoekMijnBoek verscheen een mooie recensie van Wendy Wenning. Zij schrijft onder meer: “Een spannend verhaal, met (vrouwelijke) psychologie van hoog niveau” en “Een pittig verhaal, maar doordat er op sommige momenten wat humor in verwerkt wordt is het zeker geen zwaarmoedig verhaal.”

“Clemens van Brunschot woont in Eindhoven en heeft als onderzoeker gewerkt in de sectoren gezondheidszorg, machine-industrie, verlichting, hartkleppen, openbaar vervoer en het bankwezen. Clemens debuteerde in 2012 bij Zilverspoor met “Uit de duisternis neergedaald“, in oktober 2013 verscheen de psychologische thriller “Een vloek uit Kyrgyzstan” en in april 2014 “Wie noemde haar zwak?“, met zelfoverwinning als thema. Het manuscript voor zijn vierde boek ligt ook al klaar.
Paula Stark leeft met een groot geheim. Om haar probleem op te lossen geeft Paula zich over aan Miguel, de leider van een Texaanse sekte, met wie zij eerder in Londen een traumatische ervaring deelde. Pascal is de zus van Paula. Ze heeft een afspraak met Paula, maar Paula komt niet opdagen en is telefonisch niet bereikbaar. In het verleden hebben Pascal en Paula samen ook een zeer traumatische ervaring beleefd. Paula zit al een tijd in de ziektewet vanwege haar psychische problemen, staat niet zo stevig in haar schoenen en is sterk beïnvloedbaar.
Pascal maakt zich erg ongerust, want ze kan Paula niet meer bereiken. Hun vader heeft een sleutel van het appartement van Paula en Pascal gaat samen met haar man Felix bij het appartement kijken. Ook daar geen teken van Paula en Pascal besluit om op zoek te gaan naar haar zus. Felix kan niet met haar mee, dus onderneemt zij alleen deze zoektocht.
‘Maar het moet aan mij liggen. Er zijn tegenwoordig steeds meer dingen die ik niet begrijp van deze wereld’.

Op de cover zie je een vrouw op een rots zitten. Deze vrouw komt op mij over als een sterke vrouw.
Wie noemde haar zwak? bestaat uit twee verhaallijnen, die van Paula en Pascal, verteld in de derde persoon. Korte hoofdstukken maakt dat beide verhaallijnen goed te volgen zijn. Mooie lange, uitgebreide soms filosofische zinnen zonder dat dit vertraging oplevert in het verhaal. De omgeving en de straten waar Pascal haar zoektocht houdt zijn zodanig beschreven dat dit aanspreekt tot de verbeelding en in gedachten loop je mee door de straten waar Pascal doorheen loopt.
Wie noemde haar zwak? is het verhaal over de innerlijke strijd tussen zussen en vertelt dat het beleven van een trauma je (tijdelijk) zwak kan maken, maar dat je er als een sterker persoon uit kunt komen. Een spannend verhaal, met (vrouwelijke) psychologie van hoog niveau.

‘Pascal wist precies wat isolatie met mensen kon doen. Maar ze was een ontembare vrouw, een wolfsvrouw!’
Wie noemde haar zwak? is ook een verhaal over onvoorwaardelijke liefde, in dit geval Pascal, die haar eigen leven zou geven voor haar zus Paula. Een pittig verhaal, maar doordat er op sommige momenten wat humor in verwerkt wordt is het zeker geen zwaarmoedig verhaal.
Wie noemde haar zwak? is het eerste boek van deze auteur wat ik heb gelezen, maar het zal zeker niet het laatste zijn, mijn nieuwsgierigheid is gewekt (****). “

 

Op de site van Boekenbijlage verscheen van Felice Beekhuis de volgende fraaie recensie (ook op Bol.com geplaatst):

RecensieBoekenbijlage

 

Mieke Schepens plaatste op zeven sites (Crimezone, Graag Gelezen, GoodReadsDizzie, Bol.com, Bruna , Hebban en AKO) de volgende 4 -sterren-recensie:

“Vanaf het begin merk je dat de auteur heeft genoten van het schrijven van dit verhaal over Pascal en Paula. Vooral Pascal komt steeds meer naar voren in het verhaal terwijl Paula wat achterblijft. Dat wordt wel op het eind weer helemaal goed gemaakt. Een heel onverwacht einde, mag ik wel zeggen. Ik had dit niet meer verwacht, maar was blij verrast dat het ter sprake kwam.
Je merkt de voorliefde van de auteur om een onderdeel van het bovennatuurlijke en godsdienst in zijn boeken te verwerken.
Wat ik heel knap van deze auteur vind, is zijn knappe gevoel om de gevoelens van een vrouw neer te kunnen zetten. Vrouwen weten waarschijnlijk hoe het is, wanneer je heel zenuwachtig bent en dan heel vreemde dingen gaat zeggen en een raar soort humor tentoonstelt. Clemens van Brunschot heeft het perfect verwoord. Je ziet dit een vrouw doen!
Ook het woordje ‘smut’ om het ongenoegen over iets te melden is heel apart. Dat zie je niet vaak. Fijn dat het ook anders kan dan ‘sh..’ dat vaak gebruikt wordt.
Het boek staat vermeld als een thriller, heeft ook gruwelijke passages, maar ik zou het liever een heel spannende psychologische roman willen noemen die ook humor laat zien die je zeker zult kunnen waarderen.
Ik waardeer dit verhaal met 4/5 vette sterren ****”

 

Charlotte Veltman schreef op haar blog:

“Lees dit boek, het onderwerp is verrassend, vrouw wil zus uit sekte redden, maar wat zo leuk is dat er heel veel humor in voorkomt en zo worden gênante en bizarre scenes met verve beschreven. Er wordt afwisselend vanuit het oogpunt van Paula en Pascal geschreven, en zo zit je in de hoofden van twee vrouwen. Er komen heftige en gruwelijke scenes in dit boek voor, maar toch blijf je lezen. ‘Wie noemde haar zwak?’ is gemakkelijk leesbaar maar ook heftig. Eenmaal er in begonnen wil je weten wat Pascal doet om haar zus te bevrijden, hoe ver ze gaat en natuurlijk of het haar lukt. Maar dat moet je zelf lezen en ervaren.”

 

En hier de lovende recensie van ‘Wie noemde haar zwak?’ door Saskia Schouten op de sites van BoeklezersCrimezone en Boekenmening. Ik ben erg blij met deze passage: “De schrijver is er uitstekend in geslaagd om zich in te leven in een vrouw. De gevoelens van de zussen worden levensecht beschreven.”

“Paula heeft in Londen een traumatische ervaring opgedaan. Miguel uit Texas was erbij betrokken. Paula houdt contact met hem en hij beweert dat hij haar van haar trauma af kan helpen. Ze gaat met hem mee naar Texas. Ze komt terecht in een mannengemeenschap. Het blijkt dat Miguel leider is van een sekte. Paula mag na één mailtje naar haar zus Pascal geen contact meer met haar hebben. Haar mobieltje wordt afgenomen en ze moet dingen doen die ze eigenlijk niet wil.
Als Pascal ontdekt dat Paula verdwenen is, doet ze er alles aan om haar op te sporen. Door het IP-adres van de computer waarmee Paula haar mailtje stuurde, te achterhalen, ontdekt ze dat haar zus in Texas zit. Pascal vertrekt naar Texas en in het vliegtuig komt Milena naast haar te zitten. Ze boezemt vertrouwen in en algauw vertelt Pascal waarom ze naar Texas op weg is. Later blijkt dat Milena niet is die ze voorgeeft te zijn.
Paula gelooft dat Miguel haar echt kan helpen. Als het Pascal gelukt is om de gemeenschap binnen te dringen, begrijpt Paula niet waarom haar zus haar wil redden. Dan gebeurt er iets dramatisch waardoor Paula en Pascal de gemeenschap uit moeten vluchten.
Dit boek heet een thriller te zijn, maar ik vind het persoonlijk een psychologische roman. Er komen wel een paar gruwelijke moorden in voor, maar de hoofdmoot is toch het verhaal van Pascal als sterke vrouw die haar zus komt bevrijden. De schrijver is er uitstekend in geslaagd om zich in te leven in een vrouw. De gevoelens van de zussen worden levensecht beschreven.
4 sterren” ****

 

De recensie van Evelien de Nooijer die hier staat is wat te uitgebreid om integraal weer te geven, maar enkele belangrijke passages eruit:
“Dit is beslist geen damesroman. Het fantasygehalte is hoog; maar het nivo van schrijven ook. De humor wint het van de spanning.”
“En dat is het bijzondere aan dit boek: de toon. Het mag dan over twee vrouwen gaan; het verhaal wordt heel grappig, macho-achtig, en bijna baldadig verteld.”
“Opvallend is dat Van Brunschot geen vloeken nodig heeft om het verhaal kracht bij te zetten.”
“Eigenlijk past het in geen enkel hokje. Misschien is dat wel de kracht van “Wie noemde haar zwak?”.

 

Uit de **** recensie van Shyama Hopman:

“Het is duidelijk dat het verhaal met grote passie, verve en flinke verbeeldingskracht is geschreven. Een aantal scenes, met een kwinkslag beschreven, verluchtigen het verhaal.”
“Hij schetst elementaire zaken en problemen waar vrouwen mee (kunnen) kampen, zoals een vrouw dat zou doen. Hij laat veel inzicht daarin zien.”

 

Uit de **** recensie van Vrouwenthrillers (Nynke):

De schrijver geeft in de inleiding aan dat hij het boek in de tweede versie vanuit de twee zussen heeft geschreven. Dit heeft zeker een positieve uitwerking. De drijfveren van zowel Paula als Pascal komen hiermee heel goed naar voren. ”
“Van mij mag er nog wel een vervolg komen over Paula. Ik ben heel benieuwd hoe het haar verder zal vergaan.”

 

Enkele lezerservaringen:

  • Jos Stouthart: “De derde topper van Clemens van Brunschot. Moet je hebben gelezen!!
    Ik raad dit product aan
    Ik kan er eigenlijk heel kort over zijn. Gewoon weer een topper van Clemens van Brunschot. Een boek dat je van begin tot eind weet te boeien. Spannend, met een vleugje humor. De schrijfstijl van Clemens is gewoon meeslepend en onderhoudend, waardoor dit boek geen saaie momenten kent. Je stopt met tegenzin met lezen en dat is een goed teken!
    Pluspunten:Meeslepend verhaal, Spannend”
    “Ik heb ‘Wie noemde haar zwak?’ net uit. Een geweldig goed boek met inmiddels een herkenbare schrijfstijl. Heb ook de andere boeken van Clemens van Brunschot gelezen en kan niet wachten op zijn volgende boek.”
  • ChVeltman op Bol.com: “Aan alle lezers: Lees dit boek, het onderwerp is verrassend, vrouw wil zus uit sekte redden, maar wat zo leuk is dat er heel veel humor in voorkomt en zo worden gênante en bizarre scenes met verve beschreven. . Er wordt afwisselend van uit het oogpunt van Paula en Pascal geschreven, en zo zit je in de hoofden van twee vrouwen. Er komen heftige en gruwelijke scenes in dit boek voor, maar toch blijf je lezen. Wie noemde haar zwak? is gemakkelijk leesbaar maar ook heftig, eenmaal er in begonnen wil je weten wat Pascal doet om haar zus te bevrijden, hoe ver ze gaat en natuurlijk of het haar lukt? Maar dat moet je zelf lezen en ervaren.”
  • Hans Millenaar: “Zojuist je boek ‘wie noemde haar zwak’ uitgelezen. Alweer een schitterend boek om te lezen.  Toen ik een paar bladzijden gelezen had kon ik niet meer stoppen.”
  • Eva Krap: “Was zo goed. Moeilijk om weg te leggen.”
  • Ineke Fritz: “De auteur is erin geslaagd mij als lezer op een zó indringende manier de paranoïde schemerwereld van zijn hoofdpersonages in te trekken, dat ik hun desoriëntatie voelde en even tijd nodig had om de realiteit buiten het boek weer op te pakken. Knap gedaan!”
  • Elsbeth van der Molen: “Ondernemend, onderhoudend, ontwapenend, ontboezemend. Sterke vrouwen.”
  • Mieke Schepens: “Wat een geweldig verhaal!!”
  • Charlotte Veltman: “Lees dit boek. Het is een goed verhaal en goed uitgewerkt. Het boek is gemakkelijk leesbaar. De mensen die er in voorkomen zijn mensen van vlees en bloed. Ook de verhaallijn is bijzonder… en nieuw.”
  • Christel Nolle: “Was weer een spannend boek. Ik had in het begin een beetje moeite om in het verhaal te komen. Daarna las het ‘als een trein’.”
  • Elly van der Meer: “Ik vind het een erg goed verhaal. Je schrijft erg makkelijk, het verhaal leest lekker vlot en is spannend genoeg om door te willen lezen.”
  • Corina Becker-Jacobse: “Het is een goed, heel spannend boek!”

One Comment

  1. […] Wie noemde haar zwak? […]

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.